Pacjent w średnim wieku – pęknięcie tętniaka mózgu po lewej stronie.

Pierwsze 3 miesiące – pozycja leżąca.

4 miesiąc – pozycja siedząca

6 miesiąc – pozycja stojąca.

Rehabilitacja przez rok – nauka chodzenia, podwieszki, egzoszkielet, okłady, magnetoterapia, masaż i inne. Plan fizjoterapii neurologicznej, codzienne ćwiczenia, zastrzyki botulinowe. Brak postępów – stagnacja.

Zmiana schematu po roku.

Niedowład po prawej stronie ciała z napięciem mięśni i przykurczami, problemy z mową. Pacjent boi się zmieniać pozycję i chodzić po schodach, nie może sam wstać z podłogi.

Przerwa od roweru, bieżni i maszyn, przerwanie protokołu neurologicznego. Odpoczynek od wtorku do czwartku oraz w sobotę i niedzielę. Brak aktywności fizycznej. Wykonano najprostsze zabiegi: kąpiel wirowa rąk, okłady z borowiny, ćwiczenia na sali, masaż powięzi oraz ćwiczenia oddechowe.

Zmiana w ostatnim miesiącu – pacjent samodzielnie wstaje z podłogi, przysiada i klęka na spastyczną nogę, porusza się płynnie, potrafi pokonać schody i ich nie unika. Nadal jest problem z prawą ręką po zmianie położenia.